Omdat de palen van beton zijn is het grondwaterpeil voor wat betreft de levensduur niet van belang. In het geval dat de palen in een chemisch agressieve omgeving worden gebruikt wordt de betonsamenstelling aangepast zodat hier geen problemen door zullen ontstaan.

Een andere manier van wapenen die ook bij hogere eisen of grotere afmetingen wordt toegepast is voorspan wapening, dit wil zeggen: in de mal worden in de lengte van de paal een aantal draden opgespannen, aan de boven- en onderzijde van de paal worden een korfwapening aangebracht om de krachten tijdens het heien op te vangen. Hierna wordt het beton gestort. Na het uitharden van het beton worden de draden buiten de paal doorgesneden, waardoor een trekkracht in het beton ontstaat die voldoende is om palen van grote afmetingen te kunnen transporteren en heien zonder dat ze breken.

Voor het heien van de palen is een heistelling nodig. Deze stellingen zijn er in allerlei afmetingen afhankelijk van de lengte van de paal en het gewicht van het heiblok dat nodig is om de paal in de grond te slaan.

Werden vroeger de palen meestal met een dieselblok geheid (een stalen gewicht dat door het samendrukken en verbranding van dieselolie op en neer wordt bewogen) tegenwoordig wordt hiervoor meer en meer een hydraullisch aangedreven heiblok gebruikt, wat beter te regelen is en wat geen olie vervuiling en minder lawaaioverlast in de omgeving tot gevolg heeft.

Tegenwoordig wordt ook regelmatig gebruik gemaakt van zg. andere geheide palen/Vibropalen of VGF-palen. Bij dit systeem wordt eerst een stalen buis de grond ingeheid. Deze buis wordt gevuld met betonmortel en een wapeningskorf. Hierna wordt de buis weer uit de grond geheid, waarna een betonnen paal achterblijft.